2) بند دوم – داوری آنسیترال (UNCITRAL Arbitration Rules)

11 فروردین 1405
ارسال شده توسط
دوره آموزش بند به بند داوری

Article 2 – Notice and Calculation of Periods of Time

Source: UNCITRAL Arbitration Rules (2013)

Stage 1 – Introduction to the Topic

Article 2 of the UNCITRAL Rules sets out critical procedural rules regarding the commencement of arbitration and the calculation of periods of time relevant to the arbitration process. It defines how notice should be given, what constitutes proper notice, and how to compute periods such as deadlines for submissions or responses.

Accurate understanding and application of this article are vital to ensure procedural fairness, prevent delays, and avoid procedural nullities. The core principle is that parties must be properly informed and aware of deadlines to exercise their rights effectively.

ماده ۲ قواعد آنسیترال، قواعد مهم آیین دادرسی را درباره شروع فرایند داوری و محاسبه دوره‌های زمانی مقرر در روند داوری مشخص می‌کند. این ماده نحوه اعلام و ارائه اطلاعیه، معیارهای اطلاع‌رسانی صحیح، و نحوه محاسبه مهلت‌های زمانی مانند ارائه لوایح یا پاسخ‌ها را تعریف می‌کند.

درک صحیح و کاربرد صحیح این ماده برای احترام به عدالت فرایند، جلوگیری از تأخیرات و جلوگیری از بی‌اعتباری‌های آیین ضروری است. اصل اساسی این است که طرفین باید به‌درستی مطلع شده و از مهلت‌ها آگاه باشد تا بتوانند حقوق خود را مؤثراً اعمال کنند.

Stage 2 – Original Legal Text

Article 2 – Notice and Calculation of Periods of Time

  1. A notice, including a notification, communication or proposal, may be transmitted by any means of communication that provides or allows for a record of its transmission.
  2. If an address has been designated by a party specifically for this purpose or authorized by the arbitral tribunal, any notice shall be delivered to that party at that address, and if so delivered shall be deemed to have been received. Delivery by electronic means such as facsimile or e-mail may only be made to an address so designated or authorized.
  3. In the absence of such designation or authorization, a notice is:

(a) Received if it is physically delivered to the addressee; or

(b) Deemed to have been received if it is delivered at the place of business, habitual residence or mailing address of the addressee.

  1. If, after reasonable efforts, delivery cannot be affected in accordance with paragraphs 2 or 3, a notice is deemed to have been received if it is sent to the addressee’s last-known place of business, habitual residence or mailing address by registered letter or any other means that provides a record of delivery or of attempted delivery.
  2. A notice shall be deemed to have been received on the day it is delivered in accordance with paragraphs 2, 3 or 4, or attempted to be delivered in accordance with paragraph 4. A notice transmitted by electronic means is deemed to have been received on the day it is sent, except that a notice of arbitration so transmitted is deemed to have been received on the day when it reaches the addressee’s electronic address.
  3. For the purpose of calculating a period of time under these Rules, such period shall begin to run on the day following the day when a notice, notification, communication or proposal is received. If the last day of such period is an official holiday or a non-business day at the residence or place of business of the addressee, the period is extended until the first business day which follows. Official holidays or non-business days occurring during the running of the period of time are included in calculating the period.

ماده ۲ – ابلاغ (اعلان) و نحوه محاسبه مهلت‌های زمانی

  1. هرگونه اطلاع، از جمله اعلان، مکاتبه یا پیشنهاد، می‌تواند از طریق هر وسیله ارتباطی ارسال شود، مشروط بر آن‌که آن وسیله امکان ایجاد یا فراهم‌کردن سابقه‌ای از ارسال را داشته باشد.
  2. اگر نشانی از سوی یکی از طرفین برای این منظور تعیین شده یا از سوی دیوان داوری تأیید شده باشد، هر اطلاع باید به همان نشانی تحویل شود و در این صورت دریافت‌شده تلقی می‌گردد. ابلاغ الکترونیکی (ایمیل، فکس) فقط به نشانی تعیین‌شده یا تأییدشده معتبر است.
  3. در نبود چنین تعیین یا تأییدی:

الف) اطلاع در صورت تحویل فیزیکی به مخاطب، دریافت‌شده است.

ب) اطلاع اگر به محل کسب‌وکار، اقامتگاه عادی یا نشانی پستی وی تحویل شود، دریافت‌شده تلقی می‌گردد.

  1. اگر پس از تلاش‌های متعارف، امکان تحویل مطابق بندهای ۲ یا ۳ وجود نداشته باشد، اطلاع زمانی دریافت‌شده تلقی می‌شود که به آخرین محل کسب‌وکار، اقامتگاه عادی یا نشانی پستی شناخته‌شده مخاطب، توسط پست سفارشی یا هر روش دیگری که سابقه تحویل یا تلاش برای تحویل ایجاد کند، ارسال شده باشد.
  2. اطلاع در روز تحویل (طبق بندهای ۲، ۳ یا ۴)، یا در روز تلاش برای تحویل (طبق بند ۴)، دریافت‌شده تلقی می‌شود. اطلاع الکترونیکی در روز ارسال دریافت‌شده به شمار می‌آید، مگر «اخطاریه داوری» که فقط در روز رسیدن به نشانی الکترونیکی مخاطب دریافت‌شده تلقی می‌شود.
  3. برای محاسبه دوره زمانی، مهلت از روز بعد از روز دریافت اطلاع آغاز می‌شود. اگر آخرین روز مهلت، تعطیل رسمی یا غیرکاری محل اقامت یا کسب‌وکار مخاطب باشد، مهلت تا نخستین روز کاری بعد تمدید می‌گردد. تعطیلات رسمی یا غیرکاری که در طول دوره زمانی رخ می‌دهند، در محاسبه منظور می‌شوند.

Stage 3 – Structural Legal Analysis

Article 2 establishes the procedural framework governing the transmission of notices and the calculation of procedural time limits in arbitration. Structurally, the provision is organized into two main regulatory domains.

  1. Rules on the Transmission and Receipt of Notices (Paragraphs 1–5)

The first part of the article regulates how notices are communicated and when they are legally considered to have been received.

This part creates a layered system of notification:

  • Paragraph 1 establishes the general principle of communication, allowing any method that produces a record of transmission.
  • Paragraphs 2 and 3 regulate delivery to designated or ordinary addresses, defining when a notice is considered received.
  • Paragraph 4 provides a fallback mechanism through the use of the addressee’s last-known address when ordinary delivery fails.
  • Paragraph 5 determines the legal moment of receipt, including special treatment for electronic communications and notices of arbitration.

Together, these provisions aim to ensure that parties cannot avoid arbitration by refusing delivery or by becoming unreachable.

  1. Rules on the Calculation of Procedural Time Limits (Paragraph 6)

The second part of the article establishes the rules for calculating procedural time periods under the UNCITRAL Arbitration Rules.

Key structural elements include:

  • The time period begins on the day following the receipt of the notice.
  • Official holidays and non‑business days occurring during the period are included in the calculation.
  • If the final day of the period falls on a non‑business day, the deadline is automatically extended to the next business day.

This rule ensures clarity and predictability in procedural scheduling.

Structural Logic of Article 2

The article therefore follows a logical procedural sequence:

  1. How notices may be transmitted
  2. Where notices must be delivered
  3. When notices are legally deemed received
  4. How procedural time limits begin and end

This structure guarantees procedural certainty, fairness, and efficiency in arbitral proceedings.

ترجمه و توضیح فارسی برای فهم بهتر

ماده ۲ چارچوب آیینی مربوط به نحوه ارسال اطلاعیه‌ها و نحوه محاسبه مهلت‌های زمانی در داوری را تعیین می‌کند. از نظر ساختاری، این ماده به دو حوزه اصلی تقسیم می‌شود.

۱. قواعد مربوط به ارسال و دریافت اطلاعیه‌ها (بندهای ۱ تا ۵)

بخش اول ماده تعیین می‌کند که اطلاعیه‌ها چگونه ارسال می‌شوند و چه زمانی از نظر حقوقی دریافت‌شده تلقی می‌گردند.

در این بخش یک نظام چندلایه برای ابلاغ ایجاد شده است:

  • بند ۱ اصل کلی ارتباطات را تعیین می‌کند و اجازه می‌دهد هر روشی که سابقه ارسال ایجاد کند استفاده شود.
  • بندهای ۲ و ۳ درباره ارسال به نشانی تعیین‌شده یا نشانی عادی طرف صحبت می‌کنند.
  • بند ۴ یک راهکار جایگزین ارائه می‌دهد که در صورت عدم امکان ابلاغ، از آخرین نشانی شناخته‌شده استفاده شود.
  • بند ۵ زمان دقیق دریافت حقوقی اطلاعیه را مشخص می‌کند و برای اطلاعیه‌های الکترونیکی و اخطاریه داوری قواعد خاصی تعیین می‌کند.

هدف این بخش جلوگیری از آن است که یک طرف با امتناع از دریافت یا مخفی شدن روند داوری را مختل کند.

۲. قواعد مربوط به محاسبه مهلت‌های زمانی (بند ۶)

بخش دوم ماده قواعد مربوط به محاسبه مهلت‌های آیینی را تعیین می‌کند.

مهم‌ترین قواعد عبارت‌اند از:

  • مهلت از روز بعد از دریافت اطلاعیه آغاز می‌شود.
  • تعطیلاتی که در طول مهلت رخ می‌دهند در محاسبه لحاظ می‌شوند.
  • اگر آخرین روز مهلت تعطیل باشد، مهلت تا اولین روز کاری بعد تمدید می‌شود.

این قواعد باعث ایجاد قطعیت و پیش‌بینی‌پذیری در زمان‌بندی فرایند داوری می‌شوند.

منطق ساختاری ماده ۲

به طور خلاصه، ماده ۲ یک توالی منطقی آیینی را دنبال می‌کند:

  1. چگونه اطلاعیه ارسال می‌شود
  2. اطلاعیه به کجا ارسال می‌شود
  3. چه زمانی دریافت آن از نظر حقوقی محقق می‌شود
  4. مهلت‌های آیینی چگونه شروع و پایان می‌یابند

این ساختار تضمین می‌کند که رسیدگی داوری با قطعیت آیینی، عدالت و کارآمدی انجام شود.

Stage 4 – Clause‑by‑Clause Linguistic Analysis

  1. “record of its transmission”

سابقه ارسال

Explanation in English: Focuses on the method’s ability to prove when the notice left the sender.

توضیح فارسی: تمرکز بر توانایی روش ارسال برای اثبات زمان خروج اطلاع‌رسانی از طرف فرستنده.

  1. “designated by a party specifically for this purpose or authorized by the arbitral tribunal”

نشانی تعیین‌شده از سوی طرف یا مورد تأیید دیوان داوری

Explanation in English: Establishes a high-certainty delivery address, overriding general rules.

توضیح فارسی: ایجاد آدرس تحویل با قطعیت بالا، که بر قواعد کلی ارجحیت دارد.

  1. “habitual residence”

اقامتگاه عادی

Explanation in English: A standard term in private international law, implying the primary, stable dwelling place, distinct from a temporary mailing address.

توضیح فارسی: اصطلاحی استاندارد در حقوق بین‌الملل خصوصی، به معنای محل سکونت اصلی و ثابت، متمایز از آدرس پستی موقت.

  1. “reasonable efforts”

تلاش‌های متعارف

Explanation in English: This threshold requires due diligence before resorting to the “last-known” address method (para 4).

توضیح فارسی: این حد نصاب، نیازمند اعمال دقت لازم پیش از توسل به روش «آخرین نشانی شناخته‌شده» (بند ۴) است.

  1. “notice of arbitration” (Exception in para 5)

اخطاریه داوری

Explanation in English: This key document is treated differently for electronic service; mere sending is not enough; it must reach the recipient’s address to be validly received.

توضیح فارسی: این سند محوری برای ابلاغ الکترونیکی با تفاوت رفتار می‌شود؛ صرف ارسال کافی نیست؛ باید به نشانی الکترونیکی مخاطب برسد تا دریافت معتبر محسوب شود.

  1. “begin to run on the day following the day when a notice […] is received”

محاسبه مهلت از روز بعد از روز دریافت آغاز می‌شود.

Explanation in English: This “day following” rule is standard in procedural law to give the recipient a full day to process the notice before the clock starts ticking.

توضیح فارسی: این قاعده «روز بعد» در قوانین آیین دادرسی رایج است تا به مخاطب یک روز کامل فرصت پردازش اطلاع‌رسانی داده شود، پیش از آغاز شمارش مهلت.

Stage 5 – Key Arbitration Sentences

  1. Notices must be traceable by providing a record of transmission.

اطلاعیه‌ها باید با فراهم‌کردن سابقه ارسال، قابل پیگیری باشند.

  1. Delivery to an authorized address results in deemed receipt, regardless of actual knowledge.

ارسال به یک نشانی مجاز موجب «دریافت تلقی شدن» می‌شود، صرف‌نظر از اینکه گیرنده واقعاً از آن آگاه شده باشد یا نه.

  • authorized address = نشانی مجاز / نشانی تعیین‌شده
  • deemed receipt = دریافت تلقی‌شده (از نظر حقوقی دریافت محسوب می‌شود)
  • actual knowledge = آگاهی واقعی / اطلاع واقعی

  1. After reasonable efforts fail, the last-known address coupled with proof of attempted delivery suffices.

پس از آنکه تلاش‌های معقول برای ابلاغ ناموفق بماند، استفاده از آخرین نشانیِ شناخته‌شده همراه با مدرک تلاش برای تحویل، کافی محسوب می‌شود.

واژگان مهم

reasonable efforts = تلاش‌های معقول / متعارف

last-known address = آخرین نشانیِ شناخته‌شده

proof of attempted delivery = مدرک تلاش برای تحویل

suffices = کافی است / کفایت می‌کند.

  1. The time period for procedural acts commences on the day following the day of receipt.

مهلت زمانی برای انجام اقدامات آیینی (تشریفاتی) از روز بعد از روزِ دریافت آغاز می‌شود.

واژگان مهم

time period = مهلت زمانی

procedural acts = اقدامات آیینی / اقدامات دادرسی

commences = آغاز می‌شود

day of receipt = روز دریافت

  1. If the final day of a period is a non-business day, the deadline extends to the next business day.

اگر آخرین روزِ یک مهلت، روز غیرکاری باشد، مهلت تا نخستین روز کاری بعدی تمدید می‌شود.

واژگان مهم

  • final day of a period = آخرین روز مهلت
  • non‑business day = روز غیرکاری (مانند تعطیلات رسمی یا آخر هفته)
  • deadline extends = مهلت تمدید می‌شود
  • next business day = نخستین روز کاری بعدی

Stage 6 – Core Arbitration Legal Vocabulary

  1. Notice

IPA: /ˈnoʊtɪs/

Legal definition: Official communication informing a party of procedural steps, requests, or rulings.

 اطلاع‌رسانی/ابلاغ رسمی

Example: Proper notice is essential for procedural validity.

اطلاع‌رسانی صحیح برای اعتبار آیین ضروری است.

  1. Habitual Residence

IPA: /həˈbɪtʃuəl ˈrɛzɪdəns/

Legal definition: The place where a person lives a stable and normal life, often used when a designated business address is unavailable.

 اقامتگاه عادی

Example: The notice was sent to his habitual residence as no designated address existed.

اطلاع‌رسانی به اقامتگاه عادی او ارسال شد، چون نشانی تعیین‌شده‌ای وجود نداشت.

  1. Record of Attempted Delivery

IPA: /rɪˈkɔːrd əv əˈtɛmptɪd dɪˈlɪvəri/

Legal definition: Documentary evidence confirming that service personnel attempted to deliver a document but failed (e.g., due to an empty office).

 سابقه تلاش برای تحویل

Example: The courier’s note served as the record of attempted delivery.

یادداشت پیک به عنوان سابقه تلاش برای تحویل عمل کرد.

Stage 7 – Key Arbitration Legal Expressions

  1. Deemed to have been received

Meaning: Considered officially received by law, even if the addressee denies actual knowledge.

دریافت‌شده تلقی می‌شود

  1. Run on the day following

Meaning: The procedural clock starts ticking on the day immediately after the date of receipt.

شروع شدن از روز بعد

  1. Means that provides for a record

Meaning: A method of transmission that inherently creates verifiable documentation (e.g., registered mail).

وسیله‌ای که سابقه ایجاد می‌کند

  1. Last-known place of business

Meaning: The final physical location associated with the party before all contact was lost, used as a last resort for service.

آخرین محل کسب‌وکار شناخته‌شده

  1. Non-business day

Meaning: A day that is not a business day, typically a weekend or official holiday, which affects the running of a period.

روز غیرکاری

Stage 8 – Advanced Exercises

  1. Translation Exercise

Translate into Persian: “Electronic delivery, absent authorization, is invalid unless physical delivery is attempted.”

  1. Legal Application Exercise

Analyze the potential conflict if a party designates an email address (para 2) but the email bounces back, and no physical address was authorized. Which rule prevails?

  1. Drafting Exercise

Draft the introductory sentence for a formal legal communication, making sure to reference the date of receipt as the starting point for a 30-day response period.

  1. Case Analysis Exercise

A notice is sent via courier to the habitual residence (not designated address). The addressee was home but refused to sign for it. Is this “physically delivered” under 3(a)?

  1. Practical Scenario

A 21-day period is set. The notice is received on Monday, March 1st (assuming March 1st is a Monday and a business day). Calculate the last day of the period, assuming March 20th is a Sunday.

Stage 9 – Doctrinal Commentary

Article 2 is doctrinally significant because it operationalizes the principles of procedural fairness and due process. Accurate calculation of time limits ensures that both parties have an equal opportunity to present their case. Scholars emphasize that defective notice may lead to annulment of awards or refusal of enforcement under the New York Convention. The rule reflects a careful balance between the flexibility inherent in ad hoc arbitration (choice of communication methods) and the need for absolute legal certainty in time management.

این ماده از دیدگاه دکترین بسیار مهم است، چون اصول «دادرسی منصفانه» و «حق دسترسی برابر به فرایند» را عملی می‌کند. محاسبه دقیق مهلت‌ها تضمین می‌کند که هر دو طرف فرصت برابر برای ارائه ادله و دفاع از خود داشته باشند. حقوقدانان تأکید می‌کنند که هرگونه نقص در اطلاع‌رسانی یا محاسبه اشتباه مهلت‌ها می‌تواند موجب ابطال رأی داوری یا عدم اجرای آن بر اساس کنوانسیون نیویورک شود. این ماده درواقع بین «انعطاف‌پذیری» ذاتی داوری آدهوک (انتخاب روش‌های ارتباطی) و ضرورت «قطعیت حقوقی» مطلق در مدیریت زمان تعادل برقرار می‌کند.

Stage 10 – Comparative Insight

Compared to institutional rules, Article 2 of UNCITRAL adopts a more flexible and party-driven approach, especially in defining acceptable notice methods (para 1). Institutional rules often mandate service through their own secretariat (e.g., ICC) or use specific internal tracking systems. UNCITRAL avoids this centralization, focusing instead on the evidence of transmission/delivery, making it highly suitable for ad hoc proceedings where parties choose their own procedures.

در مقایسه با قواعد نهادهای داوری، ماده ۲ آنسیترال رویکردی منعطف‌تر و مبتنی بر اراده طرفین را در پیش می‌گیرد، به‌ویژه در تعریف روش‌های ابلاغ قابل قبول (بند ۱). قواعد نهادی اغلب ابلاغ را از طریق دبیرخانه خود (مانند ICC) یا با استفاده از سیستم‌های داخلی ردیابی خاص، اجباری می‌سازند. آنسیترال از این تمرکزگرایی پرهیز کرده و به‌جای آن، بر اثبات ارسال/تحویل تمرکز می‌کند، که آن را برای فرایندهای «آدهوک» که طرفین روش‌های خود را تعیین می‌کنند، مناسب می‌سازد.

Stage 11 – Case Based Illustration

Party A sends a formal Notice of Arbitration via email to Party B’s known address on a Tuesday. The email lands in Party B’s main inbox but is unseen for one week. Under Article 2(5), since this is a notice of arbitration, receipt is only deemed to occur when it reaches the electronic address. Therefore, the clock for Party B’s response period starts running on the following Wednesday, regardless of when they actually opened the email.

طرف A اخطاریه داوری را در روز سه‌شنبه از طریق ایمیل به آدرس شناخته‌شده طرف B ارسال می‌کند. ایمیل در اینباکس اصلی طرف B می‌نشیند اما یک هفته دیده نمی‌شود. طبق ماده ۲(۵)، چون این یک اخطاریه داوری است، دریافت تنها زمانی تلقی می‌شود که به نشانی الکترونیکی برسد. بنابراین، شمارش مهلت پاسخ‌گویی طرف B از چهارشنبه هفته بعد آغاز می‌گردد، صرف‌نظر از اینکه چه زمانی ایمیل را باز کرده است.

Stage 12 – Drafting Insight

When drafting a contract, parties should explicitly state that all notices (including Notice of Arbitration) may be sent via email to a specific address, and that receipt will be deemed upon successful transmission log entry, unless the Notice of Arbitration requires explicit confirmation of arrival per Article 2. Define “business day” clearly to avoid calendar confusion.

Revised Persian Translation:

هنگام تنظیم قرارداد، طرفین باید به‌صراحت قید کنند که کلیه اطلاعیه‌ها (از جمله اخطاریه داوری) می‌توانند به یک آدرس ایمیل مشخص ارسال شوند و دریافت آن‌ها صرفاً بر اساس ثبت موفقیت‌آمیز در لاگ ارسال تلقی گردد، مگر اینکه اخطاریه داوری طبق ماده ۲(۵) نیازمند تأیید صریح رسیدن باشد. همچنین، اصطلاح «روز کاری» باید به‌دقت تعریف شود تا از سردرگمی تقویمی جلوگیری شود.

Stage 13 – Procedural Pitfalls

Key risks include: relying on methods without verifiable transmission records; miscalculating deadlines by starting the count on the day of receipt instead of the day following; failing to check if the last day of the period is a local holiday; and potentially invalidating the entire arbitration if the Notice of Arbitration is lost in spam filters, as receipt of this critical notice requires more than just sending.

خطرات اصلی عبارتند از: اتکا به روش‌هایی که سابقه ارسال قابل تأیید ندارند؛ اشتباه در محاسبه مهلت‌ها با شروع شمارش از روز دریافت به‌جای روز بعد؛ نادیده گرفتن اینکه آخرین روز مهلت یک تعطیلی محلی است؛ و به‌طور بالقوه بی‌اعتبار ساختن کل داوری اگر اخطاریه داوری در فیلترهای اسپم گم شود، زیرا دریافت این اطلاع‌رسانی حیاتی نیازمند چیزی بیش از صرف ارسال است.

Stage 14 – Conceptual Arbitration Map (Article 2)

Article 2 provides the procedural infrastructure for communication and time management in arbitration. It ensures that every procedural step in arbitration is supported by reliable notice and a predictable method for calculating deadlines.

The conceptual structure of Article 2 can be understood as a three‑layer procedural system:

  1. Communication Validity (Paragraph 1)

The rule first establishes that notices may be transmitted by any method, provided that the method creates a record of transmission.

Purpose:

  • technological neutrality
  • evidentiary reliability
  • flexibility for ad hoc arbitration

Examples of acceptable means:

  • registered mail
  • courier service
  • email with transmission record
  • fax

The key requirement is traceability.

  1. Hierarchy of Delivery Addresses (Paragraphs 2–4)

Article 2 then creates a hierarchy of valid delivery methods.

Level 1 – Designated Address (Highest certainty)

If a party designates an address or the tribunal authorizes one, notice must be sent there.

Legal effect:

Receipt is automatically deemed valid.

Level 2 – Physical Delivery (Default rule)

If no designated address exists, notice is valid if delivered to:

  • place of business
  • habitual residence
  • mailing address

This ensures practical deliverability.

Level 3 – Last‑Known Address (Fallback mechanism)

If reasonable efforts fail, notice may be sent to the last-known address using a method that records delivery or attempted delivery.

This rule prevents procedural obstruction by disappearance.

  1. Determination of Receipt and Time Calculation (Paragraphs 5–6)

After defining valid delivery methods, the article determines when notice is legally received and how time begins to run.

Two key rules apply:

Rule 1 – Moment of receipt

  • Physical delivery → day of delivery
  • Electronic notice → day sent
  • Exception: Notice of Arbitration → day it reaches the electronic address

Rule 2 – Calculation of procedural periods

The time period begins:

Day 1=Day after receipt \text{Day 1} = \text{Day after receipt} Day 1=Day after receipt

Additional rules:

  • weekends/holidays during the period → counted
  • if final day is non‑business day → deadline moves to next business day

Core Procedural Objectives of Article 2

The article ensures three fundamental procedural guarantees:

  • Legal certainty in communication
  • Predictable time management
  • Protection against procedural abuse

In arbitration practice, Article 2 functions as the technical backbone of procedural fairness.

توضیح مفهومی فارسی

ماده ۲ در قواعد آنسیترال زیرساخت آیینی ارتباطات و مدیریت زمان در داوری را فراهم می‌کند. این ماده تضمین می‌کند که هر اقدام آیینی در داوری بر پایه اطلاع‌رسانی معتبر و نظام مشخصی برای محاسبه مهلت‌ها انجام شود.

ساختار مفهومی این ماده را می‌توان به صورت یک نظام سه‌لایه‌ای درک کرد.

۱. اعتبار روش اطلاع‌رسانی (بند ۱)

در گام نخست، ماده ۲ مقرر می‌کند که اطلاعیه‌ها می‌توانند با هر وسیله ارتباطی ارسال شوند، به شرط آنکه آن وسیله سابقه قابل اثباتی از ارسال ایجاد کند.

هدف این قاعده:

  • بی‌طرفی فناوری
  • قابلیت اثبات حقوقی
  • انعطاف در داوری آدهوک

نمونه‌ها:

  • پست سفارشی
  • پیک
  • ایمیل با ثبت ارسال
  • فکس

بنابراین معیار اصلی قابلیت ردیابی ارسال است.

۲. سلسله مراتب نشانی‌های ابلاغ (بندهای ۲ تا ۴)

ماده ۲ یک سلسله مراتب برای ابلاغ معتبر ایجاد می‌کند.

سطح اول – نشانی تعیین‌شده (بیشترین قطعیت)

اگر طرفین نشانی مشخصی تعیین کرده باشند یا دیوان داوری آن را تأیید کرده باشد، اطلاع باید به همان نشانی ارسال شود.

اثر حقوقی:

اطلاع دریافت‌شده تلقی می‌شود.

سطح دوم – تحویل فیزیکی

اگر نشانی مشخصی تعیین نشده باشد، اطلاع معتبر است اگر به یکی از این مکان‌ها تحویل شود:

  • محل کسب‌وکار
  • اقامتگاه عادی
  • نشانی پستی

هدف این قاعده تضمین امکان عملی تحویل است.

سطح سوم – آخرین نشانی شناخته‌شده

اگر پس از تلاش‌های متعارف امکان تحویل وجود نداشته باشد، اطلاع می‌تواند به آخرین نشانی شناخته‌شده ارسال شود، مشروط بر اینکه سابقه‌ای از تحویل یا تلاش برای تحویل وجود داشته باشد.

این قاعده از ایجاد مانع آیینی از طریق مخفی شدن یا عدم دسترسی جلوگیری می‌کند.

۳. تعیین زمان دریافت و محاسبه مهلت‌ها (بندهای ۵ و ۶)

پس از تعیین روش‌های ابلاغ، ماده ۲ مشخص می‌کند:

  • چه زمانی اطلاع دریافت‌شده تلقی می‌شود
  • مهلت‌ها چگونه محاسبه می‌شوند

دو قاعده اصلی وجود دارد.

قاعده اول – زمان دریافت

  • تحویل فیزیکی → روز تحویل
  • اطلاع الکترونیکی → روز ارسال
  • استثناء: اخطاریه داوری → روز رسیدن به نشانی الکترونیکی

قاعده دوم – محاسبه مهلت

محاسبه مهلت از روز بعد از دریافت اطلاع آغاز می‌شود.

قاعده محاسبه:

Day 1 = روز بعد از دریافت

همچنین:

  • تعطیلاتی که در طول مهلت رخ می‌دهند → در محاسبه لحاظ می‌شوند
  • اگر آخرین روز مهلت تعطیل باشد → مهلت به روز کاری بعد منتقل می‌شود

اهداف آیینی ماده ۲

این ماده سه هدف اساسی را تضمین می‌کند:

  • قطعیت حقوقی در اطلاع‌رسانی
  • پیش‌بینی‌پذیری در مدیریت زمان
  • جلوگیری از سوءاستفاده آیینی

به همین دلیل در عمل، ماده ۲ ستون فنی عدالت آیینی در داوری محسوب می‌شود.

جهت مشاوره تخصصی و یا داوری در امور درخواستی از طریق دریافت نوبت جلسه تلفنی در پایین اقدام فرمایید:

×

دیدگاهتان را بنویسید