7) acceptance
Golden Hybrid Structure — Section 2.2 Acceptance
Stage 0 — Concept Activation
Acceptance is the second essential element of contract formation. Once a valid offer has been made, a contract is created when the offeree clearly communicates agreement to the terms of the offer. Acceptance must mirror the offer and must be expressed either through words or conduct. In bilateral contracts, acceptance typically involves both receiving the promised performance and agreeing to perform the counter‑obligation required by the offeror.
قبول دومین رکن اصلی تشکیل قرارداد است. زمانی که یک ایجاب معتبر وجود داشته باشد، قرارداد تنها زمانی شکل میگیرد که مخاطب ایجاب، رضایت کامل و بدون قید و شرط خود را نسبت به شرایط ایجاب اعلام کند. این قبول میتواند بهصورت صریح یا ضمنی (رفتاری) انجام شود. در قراردادهای دوطرفه، قبول شامل هر دو بخش است:
۱) پذیرش دریافت تعهدات ایجابکننده
۲) پذیرش ارائه تعهد متقابل توسط قبولکننده.
Stage 1 — Full Original Text
Assuming that an offer has been made, a contract comes into existence when the offer is accepted.
To accept an offer, the offeree must express his assent to the terms of the offer.
He may do so either expressly (by words of acceptance) or by conduct.
In most cases, acceptance will involve two elements. The offeree will agree not only to receive the performance which is to be rendered by the offeror, but also to render the counter-performance which the offeror requires of him.
The contract is then said to be a bilateral one; that is, one under which each party undertakes obligations: for example, one party agrees to deliver goods and the other to accept and to pay for them.
فرض بر این است که اگر ایجاب انجام شده باشد، با قبول آن توسط طرف مقابل، قرارداد تشکیل میشود.
برای قبول یک ایجاب، طرف مقابل باید رضایت خود را نسبت به شرایط ایجاب اعلام کند.
این اعلام رضایت میتواند بهصورت صریح (از طریق بیان کلمات مشخص) یا به شیوه رفتاری صورت گیرد.
در اغلب موارد، قبول دارای دو عنصر است: اول اینکه طرف مقابل صرفاً دریافت تعهدات ایجابکننده را نمیپذیرد، بلکه خودش نیز تعهد متقابلی را قبول میکند که ایجابکننده از او میخواهد.
در این حالت، قرارداد دوطرفه محسوب میشود؛ یعنی هر یک از طرفین تعهداتی را میپذیرند.
برای مثال، یک طرف میپذیرد کالا را تحویل دهد و طرف دیگر موافقت میکند که کالا را دریافت کرده و مبلغ آن را بپردازد.
Stage 2 — Key Sentences & Translations
- A contract comes into existence when the offer is accepted.
تشکیل قرارداد زمانی است که ایجاب پذیرفته شود.
- The offeree must express his assent to the terms of the offer.
مخاطب ایجاب باید رضایت خود را نسبت به شرایط ایجاب اعلام کند.
- Acceptance may be express or by conduct.
قبول ممکن است صریح یا رفتاری باشد.
- Acceptance usually involves two elements.
قبول معمولاً شامل دو عنصر است.
- The offeree must agree to receive the performance of the offeror.
مخاطب ایجاب باید دریافت تعهدات ایجابکننده را بپذیرد.
- The offeree must also agree to render counter‑performance.
مخاطب ایجاب باید تعهد متقابل را نیز بپذیرد.
- Such agreements create a bilateral contract.
چنین توافقی یک قرارداد دوطرفه ایجاد میکند.
Stage 3 — Core Legal Vocabulary
- Acceptance
IPA UK: /əkˈseptəns/
IPA US: /ækˈseptəns/
Oxford Definition
The action of consenting to receive or undertake something offered.
پذیرش، قبول
Legal Meaning
Unqualified agreement to the terms of an offer.
قبول بدون قید و شرط شرایط ایجاب که منجر به تشکیل قرارداد میشود.
Acceptance must correspond exactly to the offer (mirror image rule).
Example
Acceptance must be communicated to form a binding contract.
قبول باید اعلام شود تا قرارداد الزامآور گردد.
- Express Acceptance
IPA /ɪkˈspres əkˈseptəns/
Definition
Acceptance clearly stated in words.
قبول صریح
Legal Meaning
A verbal or written statement confirming agreement.
Example
He gave express acceptance by saying “I agree”.
او با گفتن «موافقم» قبول صریح اعلام کرد.
- Acceptance by Conduct
IPA /əkˈseptəns baɪ ˈkɒndʌkt/
Definition
Acceptance shown through actions rather than words.
قبول ضمنی (رفتاری)
Legal Meaning
Conduct indicating agreement even if words are not spoken.
Example
Using the service amounted to acceptance by conduct.
استفاده از خدمت، قبول ضمنی محسوب شد.
- Counter‑performance
IPA /ˈkaʊntə pəˌfɔːməns/
Definition
Performance required from the offeree in return for the offeror’s performance.
تعهد متقابل
Legal Meaning
The obligation the offeree must undertake to complete a bilateral contract.
Example
Payment of the price is the counter‑performance required.
پرداخت ثمن تعهد متقابل لازم است.
- Bilateral Contract
IPA /baɪˈlætərəl ˈkɒntrækt/
Definition
A contract in which both parties undertake obligations.
قرارداد دوطرفه
Legal Meaning
Each party promises to perform something in return for the other’s promise.
Example
Most commercial contracts are bilateral contracts.
اغلب قراردادهای تجاری دوطرفه هستند.
Stage 4 — Legal Collocations
- express assent
اعلام رضایت صریح
Example: The offeree must express assent to the offer.
مخاطب ایجاب باید رضایت صریح اعلام کند.
- accept an offer
قبول یک ایجاب
Example: He accepted the offer immediately.
او بلافاصله ایجاب را پذیرفت.
- acceptance by conduct
قبول رفتاری
Example: Taking delivery amounted to acceptance by conduct.
تحویل گرفتن کالا به معنای قبول رفتاری بود.
- render performance
انجام تعهد
Example: The offeror must render performance as promised.
ایجابکننده باید تعهدات خود را انجام دهد.
- undertake obligations
تعهد بر عهده گرفتن
Example: Both parties undertake obligations in a bilateral contract.
هر دو طرف در قرارداد دوطرفه تعهداتی را بر عهده میگیرند.
Stage 5 — Language & Professional Patterns
- Definition Pattern
“X is said to be …”
Used to define legal categories.
Example: The contract is said to be a bilateral one.
برای تعریف مفاهیم حقوقی استفاده میشود.
- Obligation Pattern
“X must …”
Used to express legal duty.
Example: The offeree must express his assent.
برای بیان الزامهای حقوقی.
- Analytical Pattern
“This means that…”
Used for interpretation and reasoning.
Example: This means that both parties must perform obligations.
برای تحلیل پیامدهای حقوقی.
- Conduct-based Pattern
“He may do so by conduct…”
Used when acceptance or intention is inferred from behavior.
برای نشان دادن قبول ضمنی یا قصد از طریق رفتار.
Stage 6 — Conceptual Integration Summary
English Summary
Acceptance completes the formation of a contract. It requires clear assent by the offeree, which may be expressed verbally or through conduct. In bilateral contracts, acceptance involves two obligations: receiving the offeror’s performance and providing counter‑performance. This mutual exchange of obligations is what legally binds both parties.
قبول مرحله نهایی تشکیل قرارداد است و نیازمند رضایت روشن و بدون قید و شرط مخاطب ایجاب میباشد. این رضایت میتواند بهصورت لفظی یا رفتاری اعلام شود. در قراردادهای دوطرفه، قبول شامل پذیرش دریافت تعهدات ایجابکننده و همچنین پذیرش انجام تعهد متقابل است. همین تبادل تعهدات است که قرارداد را الزامآور میکند.
Stage 7 — Exam & Professional Questions
Vocabulary
- What is acceptance in contract law?
- What is express acceptance?
- Define counter‑performance.
- What is a bilateral contract?
Conceptual
- Why must acceptance be communicated?
- How can acceptance be shown by conduct?
- Why does acceptance often involve two elements?
Application / Inference
- If a buyer receives goods without objection, has acceptance occurred?
- How does counter‑performance create a bilateral contract?
- Why is silence generally not considered acceptance?
جهت مشاوره و تنطیم قرارداد توسط سید صادق قریشی متنور تخصصی و وکیل پایه یک از طریق درخواست زیر اقدام نمایید:
دیدگاهتان را بنویسید